از زندگی از این همه تکرار خسته ام
از های و هوی کوچه و بازار خسته ام
دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه
امشب دگر ز هر که و هر کار خسته ام
دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم
آوخ ... کزین حصار دل آزار خسته ام
بیزارم از خموشی تقویم روی میز
وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته ام
از او که گفت یار تو هستم ولی نبود
از خود که بی شکیبم و بی یار خسته ام
تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید
از حال من مپرس که بسیار خسته ام
محمد علی بهمنی ( 1321 - 1403 )
بعضی وقتا ادم شعری رو میخونه که حرف دله آدمه
یعنی ادم هر جور فکر میکنه مثل اینه که ادم تمام احساسشو به شاعر گفته
و اون با هنرش اونو به شعر در اورده
شعر فوق از کتاب باغ لال می باشد